RWA Daily: LME bada tokeny metali z myślą o finansowaniu zapasów przed uruchomieniem handlu

London Metal Exchange sprawdza, czy metal poza jej systemem warrantów może stać się cyfrowym zabezpieczeniem kredytów dla firm. W materiale Reutersa z 28 października giełda potwierdziła wstępny charakter prac dotyczących takich zapasów i zapowiedziała konsultacje z uczestnikami rynku. Trzy osoby znające inicjatywę opisały zamknięte spotkanie branżowe planowane na początek listopada. To nadaje konsultacjom bieżące znaczenie, ale nie oznacza uruchomienia produktu w tym miesiącu.

Granice propozycji są istotne. Według doniesienia nie obejmuje ona metalu już objętego warrantami, dla którego istnieją dokumenty własności i rozwiązania finansowe. Problemem do rozwiązania jest mniej ujednolicona ścieżka dla zapasów poza tym systemem. W przejrzanych materiałach nie ma zweryfikowanej wartości emisji, nazwanego banku kredytującego ani zakończonej transakcji kredytowej. To nadal etap badania możliwości.

Rozdział III dokumentu Policy Address Hongkongu na 2026 rok daje mocniej osadzony horyzont planowania. Wskazuje, że HKEX dąży do pilotażu finansowania tokenizowanych kwitów składowych z wybranymi bankami w 2027 roku, z wykorzystaniem technologii fizycznego śledzenia aktywów. Ten sam rozdział opisuje wieloaktywową platformę tokenizacji opartą na blockchainie, która już obejmuje jednostki węglowe Core Climate i ma dodać kwity z magazynów zatwierdzonych przez LME w pilotażu w przyszłym roku. Są to oficjalne plany, a nie dowód działającego finansowania zabezpieczonego metalem.

Polityka Hongkongu i badanie LME wskazują na wspólny cel finansowy, ale nie należy łączyć ich w jeden zakończony projekt. Cel na 2027 rok nie stanowi osobno ogłoszonej daty uruchomienia konkretnej inicjatywy LME. Obecność jednostek węglowych nie dowodzi też, że proces dotyczący metalu już działa. Każde aktywo nadal wymaga własnych rozwiązań dotyczących przechowywania, prawa i kredytu bankowego.

Użytecznym punktem odniesienia jest obecna infrastruktura giełdy. Według dokumentacji warrantów LME warrant potwierdza uprawnienie do określonej partii zatwierdzonego metalu. Od marca 2021 roku warranty mają zasadniczo postać elektroniczną. Wyjątek dotyczący Korei Południowej obejmuje dokumenty drukowane, unieruchomione w depozycie. LME przechowuje odpowiednie prawa na rzecz posiadacza rachunku w swojej strukturze depozytowej. Cyfryzacja zapisu własności jest więc w tej instytucji utrwaloną praktyką.

Obecny system LMEsword przenosi własność warrantów, obsługuje raportowanie zapasów i pomaga rozliczać kontrakty z fizyczną dostawą. Właściciele mogą też przenosić tytuł prawny, aby ułatwiać finansowanie zapasów i inne transakcje handlowe. Nowa struktura tokenowa będzie musiała usprawnić konkretny proces w porównaniu z tym działającym rozwiązaniem. Samo pokazanie, że kwit może przemieszczać się między cyfrowymi rachunkami, pozostawiłoby zasadność finansowania w dużej mierze niewyjaśnioną.

Dla właściciela metalu potencjalną korzyścią jest dostęp do kapitału obrotowego, gdy zapasy pozostają w magazynie. Dla banku przydatne wdrożenie łączyłoby identyfikowalne aktywo z wiarygodną kontrolą nad zastawionym prawem. Dla magazynów oznaczałoby dodatkowe obowiązki dotyczące aktualizacji statusu i dyspozycji. Są to możliwe korzyści i wymagania, a nie ujawnione warunki planowanego pilotażu.

Najmocniejszym kontrargumentem jest to, że zwykły elektroniczny kwit i dwustronna umowa kredytowa mogą już rozwiązywać znaczną część problemu. Wspólny rejestr uzasadniałby swoje miejsce, gdyby wielu uczestników mogło korzystać z tego samego wiążącego zapisu, przy mniejszej liczbie kontroli lub prostszym przenoszeniu zabezpieczeń. Bez takiego usprawnienia kolejna reprezentacja metalu mogłaby dołożyć uzgadnianie danych obok istniejących zapisów.

Zapasy poza systemem warrantów są już kategorią raportowania. Strona LME dotycząca tych zapasów informuje, że raportowanie dzienne zastąpiło miesięczne w 2025 roku. Abonenci mogą otrzymywać dzienną serię w trybie T+1, a raporty opóźnione są dostępne w trybie T+3. Podział obejmuje metal, region i lokalizację. Inicjatywa rozszerza zatem istniejące środowisko informacyjne, zamiast odkrywać wcześniej niewidoczne zapasy fizyczne.

Raport o zapasach i umowa kredytu zabezpieczonego odpowiadają na różne pytania. Pierwszy opisuje zapasy w swoim zakresie raportowania. Druga musi ustalić, kto może zastawić konkretne aktywo, czy inny kredytodawca ma już do niego roszczenie i jak można zrealizować zabezpieczenie po niewykonaniu zobowiązania. Sam większy lub szybszy zbiór danych o zapasach nie rozstrzygnie tych kwestii.

Nie ma też jeszcze uzasadnionej liczby opisującej wielkość rynku, którą można przypisać propozycji. Wartość zapasów magazynowych, emisja tokenów i niespłacone kredyty byłyby odrębnymi pomiarami. Bank może pożyczyć mniej niż pełna oszacowana wartość metalu, a to samo zabezpieczenie może służyć kolejnym kredytom w czasie. Dodanie wartości zapasów do skumulowanego finansowania połączyłoby różne wielkości.

Pierwszą przydatną miarą wykorzystania byłaby zakończona transakcja finansowania z określoną pulą aktywów i uczestniczącym kredytodawcą. Powtarzające się transakcje pokazałyby następnie, czy proces odpowiada na trwałą potrzebę biznesową. Salda tokenów bez tych szczegółów potwierdzałyby reprezentację, pozostawiając rzeczywiste wykorzystanie w finansowaniu niejasnym.

Kredytobiorca powinien sprawdzić relację tokena do prawnego rejestru magazynu. Jeśli zapisy się rozchodzą, obowiązujące warunki muszą wskazywać, który jest wiążący i kto może go poprawić. Zbywalny token potrzebuje też jasnej relacji do wydania fizycznego metalu. Otrzymanie tokena samo w sobie nie ustanawia bezwarunkowego prawa do odbioru zapasów.

Dla kredytodawców egzekucja zabezpieczenia jest równie ważna jak szybkość transferu. Istotne pytania obejmują kontrolę nad prawem, dyspozycje magazynowe, ubezpieczenie i traktowanie istniejącego zastawu. Fizyczne śledzenie mogłoby pomóc utrzymać aktualny zapis aktywa, ale jego rola zależy od tego, kto dostarcza i weryfikuje aktualizacje. To warunki oceny przyszłego produktu, a nie stwierdzone wady nieopublikowanego projektu.

Dla inwestorów krypto żaden z cytowanych dokumentów nie ustanawia publicznego blockchaina ani mechanizmu opłat powiązanego z tokenem. Możliwość biznesowa może przypaść usługom magazynowym, bankowości, przechowywaniu aktywów lub infrastrukturze giełdowej. Wnioskowanie o popycie na konkretny token zarządzający wykraczałoby poza ujawniony projekt.

Najbliższym punktem są opisane przez Reutersa konsultacje branżowe na początku listopada. Ich dokładna data i wynik pozostają niepotwierdzone. Oficjalny horyzont planowania to osobny cel pilotażu HKEX w 2027 roku. Nazwany bank, obowiązująca umowa dotycząca kwitu i zakończony kredyt zabezpieczony przesunęłyby analizę od zamiaru instytucji do wdrożenia. Dowody niższego całkowitego kosztu obsługi lub dodatkowego dostępu do kredytu pozwoliłyby następnie ocenić, czy tokenizacja usprawniła proces finansowania.